SEVGİ DE KAYBEDER

Kurduğumuz ilişkilerin olmazsa olmazıdır sevgi. Eğer içimizde bir yerde ufak da olsa sevgi varsa, ilişki var, güven var, sadakat var fakat o sevgi yoksa bu değerler de yoktur. Kurulmaya çalışılsa da "samimiyet" dediğimiz o güzelim duygudan yoksundur.

 Nedir, ne değildir? 

Şimdi kalkıp size sevgiyi anlatmaya kalksam buna sayfalar da yetmez günlerde. Çünkü sevgiyi bir kalıba sokamazsın, kuralları yoktur. Biz insanoğlu onu alır saygıyla, merhametle, adaletle harmanlar ve ve dünyaya bir güzellik olarak sunarız. Yaşattığımız değer özeldir, bir o kadar da kıymetli. Ama daha güzel olan bir şey varsa da o da; sevginin bize hissettirdikleridir.

 Sevgi nasıl hissettirir? 

Anne baba sevgisi mukaddestir. Arkanda dağ gibi hissettiğin o sevgi ve ilgi, sırtının asla yere gelmeyeceğine emin kılar seni. Arkadaşlarını seversen, yalnız değilsin; sende herkes gibi bu dünyaya aitsin. Paylaşmanın iyileştirici gücüyle gelişir ve yenilenirsin. Ve bunların dışında kalan bütün sevgilerde de bunlarda olduğu gibi ortak özelliği; güvendir. Sevmek güven verir. Dünyaya gelmekle birlikte sahip olmak ve güvenliği bulmak için sevdiklerimizle yakınlık kurmaya başlarız. Bununla beraber ruhumuzu kaplayan o tamamlanma duygusu asla kaybetmek istemeyiz. Biliriz ki asıl yokluk onu kaybedersek bulur bizi. Sevdiğimizi kaybettiğimizde yaşadığımız acı aslında hayatımız boyunca benimsediğimiz bağlar ve korkulardır. Peki bu korkuyu nereye kadar götürebiliriz?

 Gölgeleri geride bırakma zamanı geldi

 Zaman her şeyin ilacıdır derler. Bu yüzden olsa gerek ki çocukluğumuzda kaybettiğimiz oyuncaklar artık eskisi gibi üzmez bizi. Ama keşke kayıplar eskilerde kalsa da artık ne sevdiklerimizi ne de huzurumuzu kaybetmesek. İlahi düzen gereği bunlar maalesef ki mümkün değil. Ama farkındalığı önemseyen bizler için, bu kaybı olmasa da kaybın acısını ve korkusunu kontrol altına almak mümkündür. Duygusal kargaşada “kayıp”, egomuzda neredeyse silinmez bir iz bırakır. Fakat kaybetmenin de sevgiden bir parça olduğunu kabullenirsek kayıp bir korku olmaktan çıkar. Böylece sevgimizi gölgeleyen kaybetme korkusu hayatımızdan çıkmış, biz de sevgi de sürdürülebirliğin sırrına erişmiş oluruz.(Nacizane tavsiyem ) vesselam..